GöNüL BaHçEm
GÖNÜL BAHCEM
Bir gönül bahcem vardı düşlerimle süsledigim papatyalar büyüttügüm
Aşkla sevgiyle yürüdügüm
Günlerce aylarca belkide yıllarca Kokladıgım
soluverdi papatyalarım
Bir gül filizlendiki ardindan
Solan paptyalar arasindan
Bakmaya kiyamadigim
yüregimi cikarip koymustum üzerine
Kıpkırmızı bir güldü artık büyüttügüm sevgiyle acti yaprakları
Gözyaşlarimla suladim topragını
Bir bebekti sanki ellerimde inciltmeye kıyamadıgım ellerimle büyüttügüm
Dünyamı saran gönül bahceme taht kuran
Gülümdü benim yüregimi parcalayan
Ben kiyamazken ona o dikenlerini batirdi bana
Ne koklayabılıyordum nede sarabılıyordum avuclarımla
Yürek kırık yürek paramparca yürek yaralı ne papatyalar vardı artık nede güllerim
Gönül bahcem kapandi be sevdigim
Adını aşkla koydugum
Dünyaya isyanla durdugum gönül bahcem kapatı kapılarını Şimdi son cümle yüregimden gelen ve kalemimden dökülen
Gönül bahcem degilsin artık adını gönül sızım koydum
Adını GÖNÜL SIZIM koydum be sevdigim
20/12/2008 | Kategori:
ŞİİRLER
|
Yorum (0) |
Yorum Yaz
Kalıcı Bağlantı | Arkadaşına Gönder
Önceki Sayfa | : | Sonraki Sayfa